தந்தை நீயே....என் தோழனும் நீயே.....

இருண்ட கானகத்தில்

நான் வழி தவறி தடுமாறுகையில்

கைப்பிடித்து அழைத்து செல்லும்

கரங்கள் உனது.....

7th std முடிஞ்சு வந்த annual leave......ஒரு நாள் எங்க அப்பா என்ன கூப்பிட்டாங்க.

"பாப்பா....எங்க அப்பா இறந்தப்போ எனக்கு உன் வயசு தான்.நானும் உன்ன மாதிரி கவலையே தெரியாம தான் இருந்தேன்.ஆனா எங்க அப்பா போனதுக்கப்புறம் எல்லாமே மாறி போச்சு.....ரொம்ப கஷ்டப்பட்டோம்.நாங்க ஆறு பிள்ளைங்க.உன் பாட்டி ரொம்ப கஷ்டப்பட்டாங்க......இந்த மாற்றத்தை நாங்க யாருமே எதிர் பார்க்கல.இப்ப நான் உனக்கு சொல்றேன்......எப்பவேனாலும் எதுவேனாலும் நடக்கலாம்...அம்மாவும் தம்பியும் என்ன பண்ணுவாங்க???நீ தான் அவங்கள பாத்துக்கனும்.நல்லா படி.நல்ல நிலைமைக்கு வா.நீ உன்னயும் பாத்துக்கனும்,அவங்களையும் பாத்துக்கனும்.....வாழ்க்கைய எப்போதுமே ஈஸியா பாக்காதே........ "

இத ஏன் திடீர்னு கூப்பிட்டு சொன்னாங்கன்னு தெரியல....ஆனா இந்த வார்த்தைகள் என்னுள் ஏற்படுத்திய தாக்கம் அதிகம்...

நான் முன்னல்லாம் எங்கப்பாக்கிட்ட அதிகமா பேசக்கூட மாட்டேன்.....ஆனா இந்த ஒரு வருஷமா எங்களுக்குள்ள ஒரு நல்ல நட்பு ஏற்பட்டிருக்கு.அதுக்கு நான் சில பேருக்கு நன்றி சொல்லனும்.....அவங்க இல்லைனா எங்க நட்பும் இல்லாம போயிருக்கும்.....(குழப்பறேனோ???ஸாரி guys.....ஆனா எங்க அப்பாவுக்கு கண்டிப்பா புரியும்)

எங்கப்பாக்கிட்ட என்ன வேனும்னாலும் பகிர்ந்துக்கலாம்.....என்கிட்ட அவன் ப்ரபோஸ் பண்ணான் ஆனா எனக்கு பிடிக்கல என்பது உட்பட...he's such a friendly person....எங்கப்பா எனக்கு மட்டுமல்ல என் ப்ரென்ட்ஸுக்கும் ப்ரென்ட்.....

தொலைபேசியில் கேட்கும் என் குரல் மாற்றத்திலேயே என் சோகங்களை புரிந்து கொள்ளக்கூடிய ஜீவன்......என் எண்ணங்கள் புரிந்து என் நிலைக்கு இறங்கி வந்து விளக்கும் ஜீவன்.....என் திறமைகளை வளர்த்த ஜீவன்......இப்படி ஒரு தந்தை எனக்கு கிடைத்ததற்கு எல்லா புகழும் இறைவனுக்கே...........

இந்த வலைப்பக்கத்துலக்கூட பாக்கலாம்....என் பதிவுகள விட எங்கப்பாவோட பின்னூட்டங்கள் ரொம்ப நல்லாருக்கும்.......

dad i love you.............you are The Best.......